La C.U.L.O. es una revista degenerada feminista recién nacida en Barcelona de parte de La Manada Degenerada Feminista, se encuentra en carne y hueso por 3.5 euros en varios centros sociales y distris alternativos en Barcelona y Madrid (pronto en Galiza, Euskal Herria y Valencia). También se encuentra gratis en su pagina web.
Archive for March, 2009
LA C.U.L.O. en su centro social más cercano
Monday, March 30, 2009
Ramón Guimaraes
Saturday, March 28, 2009

Expo de Ramón Guimaraes en el Espace Cultural Ample. Un gustazo. Venía yo reflexionando en mi soledad urbana sobre el SM cuando me encuentro con esta expo estupenda con performance SM incluída. A mí me pusieron en el escenario, sin bragas, con los valientes, porque cuando Ramón me dijo en la entrada que tenía que hacer todo lo que me dijeran le contesté que eso a mí se daba muy bien. Pero me quedé con ganas de más. Menos mal que tengo ya un amo que se encarga de mi bienestar. Definitivamente, si me pone que me pisen la cara y obedecer como una perra sumisa es que me va el SM. Asumido. Ahora quiero aprender más.
Aquí podeis ver un video de otra de las performances de Ramón Guimaraes.
Baby you can make my day
Friday, March 27, 2009
Regla número 1: no postear cuando vas ciega.
Me la salto. Un día es un día, o una noche es una noche. Y posteo un video de you tube dulce y delicioso sobre una chica que baila y baila y al final se va con otra chica que va vestida de chico que tiene un morbazo tremendo, con ella me deshacía yo de mi consabida heterosexualidad por un rato… Y suena una música preciosa, baby you can make my day, una vez leí eso en una camiseta mientras me enamoraba. Vengo de una performance SM y me he quedado con ganas de más. Creo que si me pone que me pisen la cara es que me va el SM, pero ya pensaré sobre ésto mañana.
Metafísica del manzano, por Ana Elena Pena
Wednesday, March 25, 2009
Tengo el hígado cansado de beber sin festejar nada, el estómago me duele de ayunos y excesos, los riñones han dejado de filtrar palabras malsonantes, comentarios maliciosos y pensamientos dañinos, el corazón parece estar en una caja de vidrio con un letrero que pone “sólo en caso de emergencia” (y no me atrevo, ni siquiera encuentro el martillo), y los intestinos, uff….los intestinos es lo único que me queda para hacerme una soga y colgarme de un manzano.
Lean el cuento completo en Sissy Felatriz, urgentemente. Qué bien escribes Ana Elena, mis torturados riñones y yo somos fans. Yo también estoy harta de beber sin festejar nada.
La fábrica de sombreros
Wednesday, March 25, 2009

Acabo de encontrarme googleando por azar con esta preciosa foto de una proyección del video de El Striptease de mi Abuela, la única información que tengo es que el lugar se llama la fábrica de sombreros. ¿Alguna pista?
El postporno y la prensa popular
Tuesday, March 24, 2009
Com diu la Maria Llopis, “portem anys lluitant per viure la sexualitat d’una altra manera, per què no plasmar tot això en imatges i crear un producte nou?”.
Un artículo sobre postpornografía en el Time Out Barcelona, esa revista que sólo compran los guiris.
Yo de momento he descubierto que me pone y mucho que me pisen la cara, y estoy encantada porque tengo a mi disposición los pies más maravillosos del mundo para hacerlo.
Mi terapeuta no está tan encantado como yo, pero bueno.
El deseo no correspondido
Friday, March 20, 2009
¿Qué hay más doloroso que el deseo no correspondido? El amor no correspondido, sería una buena respuesta. Hace un tiempo la que había sido mi pareja me informó del nuevo orden en su vida, que no me incluía a mí, por lo menos no como había sido hasta el momento. Me pilló tan por sorpresa que ni reaccioné. Pero cuando esa noche rechazó en la cama tener sexo conmigo, entendí. Entendí que iba en serio, que se había acabado y tuve que levantarme y gritar y llorar de dolor y rabia.
El tiempo, que todo lo cura, ha pasado, y comparto ahora cama con una persona de la que estoy enamorada de una forma desesperada, exacerbada, inhumana. Y me rechaza. Qué hacer con ese deseo no correspondido, con el látido de tu corazón que se vuelve loco, que lleva tu sangre a donde no tiene que llevarla mientras tú luchas y luchas por que no sea así. Cerrar los ojos e intentar dormir. Pero está el olor. Hueles su piel, su aliento, su sexo, su sudor, y ese olor se te mete dentro y no te deja respirar, y cuanto más luchas contra él, más perdida estás. Porque no hay resquicio donde poder escapar, brecha por la que huir de la pulsión de tu cuerpo.
Me parece una tortura, y no sólo física. De alguna manera te están rechazando también a otro nivel, son tus sentimientos amorosos los que se quedan dentro, axfisiados, agolpados y estrujados, sin sitio donde verterse, donde derramarse. Se te queda todo dentro, la sangre y el amor, aplastados dentro de ti, en una bola inmensa.
Y encima de todo estoy a punto de tener la regla, y mi cuerpo me pide a gritos un orgasmo, me lo pide sin clemencia, de malas maneras, con urgencia, pero no yo sóla, que soy incapaz, ni con otro, sino sobre su piel, encima de él, dentro de él, rodeada de él, con él.

